ELİF COŞKUN
Ulu önderimiz Mustafa Kemal Atatürk’ ün de dediği gibi, “Zafer ,zafer benimdir diyebilenindir.Başarı ise ‘Başaracağım’ diye başlayarak sonunda ‘Başardım.’diyebilenindir.”
Ne yazık ki günümüzde kutlamaya korktuğumuz zaferlerimiz var bizim …Adını haykırmaktan korktuğumuz önderlerimiz, unuttuğumuz milli benliğimiz ,adları unutulmuş sayısı neredeyse sonsuzluğa ulaşacak kahraman askerlerımız var.
Oysa yeri geldiğinde düşmanlarımıza bile yardım eli uzattığımız savaşların “ insan “ olma özelliğini unutturmadığı zamanlarımız vardı bizim .
Niye düşündük ki biz şimdi bunları ?Biz düşünmeyelim boşverin niye düşüneceksiniz ki … Tutsak mıyız ,savaş mı var , başka devlet mi girdi ki yurdumuza aman be ya boşverin, olursa düşünürüz o kadar ,insan kaybettik ne önemi var ki ,boşver be biz mi öldük yaşayalım gitsin asalak gibi, başkalarının ömrü emeği üzerine yıllarca gerine gerine .Uzun ömürler yaşayalım feda edilmiş kısa hayatlar üzerine …Düşünmeyin düşünmek zordur maazallah kanser olursunuz ömür dertle geçer mi ;okumayın aman ha okumayın doldurmayın kafalarınızı o süslü cümlelerle zaten size göre yarısı boş diğer yarısı da gereksiz olan …Siz paylaşın gezdiğiniz lokantaları, sahilleri,mekanları ,durumları .Onlar daha önemli….Siz bilmeyin Reşat Çiğiltepe’nin, Salih Bozok’un kim olduğunu; bilmeyin gururlu ölümlerinin nedenini …İlk mareşalin, ilk başkomutanın kim olduğunu ;herkesin başkomutan olamayacağını ve başkomutan olma koşullarını bilmeyin .Bu ülkeyi kurtaran sayısız kahramanları düşünmeyin bilemeyin atanızı ;hissetmeyin milliyetinizi …Hangisinin adını saysam diğerini anmamanın haksızlık sayılacağı o kahraman komutanları ve şerefli askerlerini siz bilmeyin . Boşverin …
“Bir selfie çek kanka arkada Türk bayrağı ve Mustafa Kemal olsun ruhunu hissetmek önemli değil sağ açıdan çek ki güzel olsun .”ile devam eden boş hayatlarınızda mutlu olmanızı dilerim size.
Ama şunu bilin ki biz düşmana ilk kurşunun atıldıgı Ayvalık ‘ız ve biz istesek de o ruhu ,o şerefi unutamayız bizim her hafta okuyup saygı duruşunda bulunduğumuz marşımız, yüreğimizde hissettiğimiz andımız var . Bizim Ali Çetinkayalarımız var .Hasan Tahsinlerimiz ,yüzbaşı Şerafettinlerimiz var .Biz her sene bir önceki seneye göre daha coşkuyla kutlamak zorundayız çünkü bizim dökülen kanlarımız ve bu coşkuyu kazanmamıza vesıle olan zor başlangıçlarımız ,uğruna yaşamlarından vazgeçmiş değerlerimiz var . Ve bizde atalarımızın yaşamayarak bizlere kazandırdığı hayatın nasıl kazanıldığını asla unutturmama vicdanı ve içimize işleyen gururu var.