“İçindekini dışarıya çıkarırsan eğer, içinde olan kurtuluşun olur. İçindekini dışarıya çıkarmadığında ise içinde olan tüketecektir seni.” der, Elaine Pagels…
Söze eş durumla devam eden zamanda; gelişen olaylar zincirinin sıralı halkalarıydı yaşananlar. Devamında istiflenmiş yalnızlıklarla…
Minik bir hikâyenin başlangıcı olacaktı.
*****
Bir gün hiç kimse uyumadı. Kimse anlamadı uykusuzluklarının nedenini. Geçiştirdiler öylesine. Oysaki bir kâbustu sebepleri; izahı olmaksızın bütün bedenleri sarmalayan…
Görünmeyen, beklenilmeyen, belirtilmeyen, kabullenilmeyen ancak öğrenilmekle yükümlü bırakılan bir kâbus…
Başlamıştı yabancı bir ruh gibi bedeninde dolaşmaya; durdurulması güç bir tuzaktı ve durdurulmazsa ölümle sonuçlanacak bir tuzak.
*****
Derin denizler oldu önlerinde. Derin koylar, uzak yollar…
Sığ sevgiler, derin denizler yine ve hep derin denizler…
Sonra ılık bir meltem sıcaklığı hafif esintisinde hissedilen…
Dedim ya denizler, yollar derinleşti, yine bir vakit oldu geceler gündüzler derinleşti.
Ağaçlar kendi aralarında fısıldaştı da mırıldanmadı şarkısını ve bir de baktık ki, yüksek gövdeli ağaçlar derinleşti ve her şey uzaklaştı birdenbire…
*****
Sonra her yer karanlık ve her yer gece.
Denizler uzaklaştı, yollar uzaklaştı ve bir vakit geldi yıllar uzaklaştı. Ömür uzaklaşmıştı insandan da; farkına varış hüznü oluvermişti insanın. Hayata itaat, yaşanılanların idrakine engel olmuştu. İdrakine erdiklerinde ise itaate hâsıl olan her şey ortadan kalkmıştı. Usturuplu rahatlıklarıyla özdeş olan sakinliği; gürültücü bir serzenişe tercih ettikleri geçmişlerinde…
*****
Bir zaman sonra değişmeye başlamıştı hayat. Önce biraz hesap sorarcasına ve sonra dile gelircesine, serzeniş doğayla başlamıştı.
*****
Ağaçlar, “Benim melodimi niye dinlemedin?” diye hışırdamaya; nehirler, “Islığımı bu zamana kadar neden duymadın?” diye şırıldamaya; Güneş, “Ben hep ordaydım beni niye görmedin?” dercesine ışıldamaya başlamıştı.
*****
Gözleri kamaştıran ilk ışıkta aydınlanma başlamıştı.
Hayat hep onlar için anlamlı olmayanları yaşatmıştı anlamlı gibi göstererek .Duyguların başıboş şaşkınlığında hayat gerçek ifadesini açığa çıkarmıştı.
Süzülen yeni bir başlangıçta…